Reiki to japońska metoda pracy z energią, której korzenie sięgają początku XX wieku. Jej twórca, Mikao Usui, opracował ją jako praktykę wspierającą zdrowie i wewnętrzną równowagę - dziś stosowana jest na całym świecie, również w szpitalach i ośrodkach terapeutycznych, jako uzupełnienie konwencjonalnego leczenia.

Nazwa "reiki" pochodzi od dwóch japońskich znaków: rei - oznaczającego to, co uniwersalne
i duchowe, oraz ki - energii życiowej przepływającej przez każde żywe ciało. Zaburzenie tego przepływu - przez stres, traumę, nagromadzone emocje czy długotrwałe napięcie - odbija się na naszym samopoczuciu fizycznym i psychicznym. Reiki pracuje właśnie z tym przepływem.

Sesja przebiega spokojnie i nieinwazyjnie. Klient leży w ubraniu na kozetce, w ciszy lub przy odpowiednio dobranej muzyce. Terapeuta pracuje dłońmi - trzymając ręce tuż nad ciałem - skupiając się na obszarach wymagających uwagi. Nie ma tu żadnych przyrządów, substancji ani intensywnych bodźców. Tylko obecność, intencja i energia.

Efekty są różne dla każdej osoby. Jedni opisują głęboki spokój i odprężenie, inni - uwolnienie emocji, które długo szukały wyjścia, jeszcze inni - po prostu sen, jakiego dawno nie mieli. Reiki działa subtelnie, ale głęboko. I często zaskakuje.

Ważne: reiki nie jest terapią medyczną i nie zastępuje leczenia chorób ani psychoterapii. Jest natomiast skutecznym wsparciem - szczególnie tam, gdzie potrzebna jest praca z tym, co nieuchwytne: z napięciem, emocjami i energią, której nie widać, ale którą każdy z nas czuje.